5 technik rozwiązywania sudoku, dzięki którym każdą łamigłówkę można opanować

Najczęstszym powodem, dla którego początkujący utkną w sudoku, nie jest brak inteligencji. Nie wiadomo, którą technikę zastosować jako następną. Sudoku nie zawiera elementu szczęścia i nie wymaga zgadywania. Każda łamigłówka ma logiczną ścieżkę od pozycji początkowej do rozwiązania, a ścieżkę tę można zawsze osiągnąć przy użyciu tego samego małego zestawu zasad. Oto pięć technik, które obejmują zdecydowaną większość zagadek, które napotkasz.

Co właściwie robisz, rozwiązując Sudoku

Przed zagłębieniem się w konkretne techniki pomocne jest zrozumienie leżącej u ich podstaw logiki. Sudoku jest łamigłówka dotycząca spełnienia ograniczeń. Każda z 81 komórek musi zawierać cyfrę od 1 do 9, przy czym żadna cyfra nie może się powtarzać w żadnym wierszu, kolumnie ani ramce trzy na trzy. Te 27 jednostek ograniczeń (9 wierszy, 9 kolumn, 9 pól) współdziała ze sobą, co sprawia, że ​​rozwiązywanie jest interesujące i metodyczne.

Każda technika sudoku jest metodą wykorzystania znanych ograniczeń w celu wyeliminowania niemożliwych wartości. Kiedy wyeliminujesz wystarczającą liczbę kandydatów z komórki, pozostanie tylko jeden i komórka zostanie rozwiązana.

Technika 1: Pełna chata

Najprostsza możliwa technika: jeśli wiersz, kolumna lub pole ma dokładnie jedną pustą komórkę, wypełnij ją jedyną brakującą cyfrą.

Nie potrzeba analizy. Policz cyfry już obecne w jednostce, znajdź brakującą cyfrę od 1 do 9 i wpisz ją. Pełne komórki pojawiają się często w łatwych łamigłówkach i często na końcowych etapach dowolnego poziomu trudności. Zawsze skanuj je, zanim zrobisz cokolwiek innego.

Jeżeli jednostka ma wpisane osiem cyfr, określana jest dziewiąta. Jest to jedyny przypadek, w którym rozwiązanie jest całkowicie oczywiste i nie wymaga żadnych prac eliminacyjnych.

Technika 2: Nagi singiel

Nagi singiel ma miejsce, gdy w określonej komórce możliwa jest tylko jedna cyfra, po wyeliminowaniu wszystkich wartości, które już pojawiają się w wierszu, kolumnie i ramce komórki.

Jak ją rozpoznać: spójrz na dowolną pustą komórkę i sprawdź, jakie cyfry pojawiają się w jej wierszu, kolumnie i polu o wymiarach trzy na trzy. Jeżeli osiem z dziewięciu cyfr znajduje się już łącznie w tych trzech jednostkach, jedna pozostała cyfra musi znaleźć się w tej komórce. Kandydat jest „nagi”, bo tylko taka mu pozostała możliwość, obok której nie kryją się żadne inne.

Nadzy single są siłą napędową łatwych łamigłówek. Większość z nich można znaleźć, skanując wzrokowo, bez zapisywania czegokolwiek. Kiedy zauważysz komórkę otoczoną wieloma wypełnionymi cyframi, sprawdź ją najpierw.

Technika 3: Ukryty singiel

Ukryty singiel ma większą moc i prawdopodobnie ważniejszy niż nagi singiel. Występuje, gdy określona cyfra może pojawić się tylko w jednej komórce w ramach określonej jednostki.

Zamiast pytać „jaka cyfra mieści się w tej komórce? ”, pytasz „gdzie w tym wierszu (kolumnie lub ramce) może znaleźć się cyfra 7? ” Jeśli w tej jednostce jest tylko jedna komórka, w której 7 nie zostało już wyeliminowane przez inne ograniczenie, wówczas 7 musi się tam znaleźć. Cyfra jest „ukryta”, ponieważ obok komórki może jeszcze znajdować się kilku innych kandydatów.

Ukryte single odpowiadają za rozwiązanie większości średnich zagadek i dużej części trudnych. Technika jest prosta, jeśli nauczysz się myśleć kolumna po kolumnie i pole po polu, a nie tylko komórka po komórce.

Technika 4: Nagie pary

Kiedy przechodzisz do trudniejszych łamigłówek, nagie i ukryte single nie zawsze wystarczą, aby zrobić postęp. W tym miejscu nagie pary stają się niezbędne.

Naga para ma miejsce, gdy dokładnie dwie komórki w tej samej jednostce zawierają tych samych dwóch kandydatów i żadnych innych. Ponieważ te dwie cyfry muszą zajmować te dwie komórki (w jakiejś kolejności), żadna inna komórka w tej jednostce nie może zawierać żadnej cyfry. Możesz bezpiecznie usunąć je z listy kandydatów każdej innej komórki w tym wierszu, kolumnie lub polu.

Na przykład: jeśli dwie komórki z rzędu pokazują tylko kandydatów 3 i 7, wówczas liczby 3 i 7 muszą wypełnić te dwie komórki. Każda inna komórka w tym rzędzie może mieć wyeliminowanych 3 i 7 kandydatów, co może ujawnić nagich singli lub ukrytych singli gdzie indziej.

Nagie trójki i czwórki kierują się tą samą logiką odpowiednio z trzema i czterema komórkami, ale pary to te, które będziesz spotykać regularnie i których powinieneś się uczyć jako pierwszy.

Technika 5: Skanowanie i kreskowanie

Skanowanie to nie tyle technika, co systematyczny sposób rozwiązywania zagadek, zanim będziesz wiedział dokładnie, gdzie szukać. Wybierasz cyfrę i śledzisz, gdzie może i nie może pojawić się na całej siatce.

Kreskowanie to wersja skanowania stosowana do pudełek: dla danej cyfry narysuj wyimaginowane linie przez każdy wiersz i kolumnę, która już zawiera tę cyfrę. Pozostałe komórki w polu docelowym, które wykraczają poza te linie, są jedynymi kandydatami na tę cyfrę w tym polu. Jeśli pozostanie tylko jedna taka komórka, znalazłeś miejsce docelowe. Jeśli pozostało kilka, zawęziłeś opcje.

Doświadczeni rozwiązujący robią to niemal automatycznie dla każdej nierozwiązanej cyfry, zanim przejdą na bardziej analityczne techniki. Budowanie nawyku wizualnego wymaga praktyki, ale jest szybsze niż spisywanie pełnych list kandydatów dla każdej komórki.

Kiedy używać śladów ołówka

Znaki ołówkowe (notatki) to małe cyfry kandydujące zapisane w każdej komórce, aby śledzić, co jest jeszcze możliwe. Nie potrzebujesz ich do łatwych łamigłówek, ale stają się one niemal niezbędne do trudnych.

Właściwy czas na przejście do notatek: kiedy skanowanie wizualne przestaje się rozwijać, a próbowałeś już nagich singli, ukrytych singli i skanowania bez widocznego miejsca. W tym momencie uzupełnij kandydatów na obiecujące komórki (lub całą siatkę), a następnie zastosuj nagie pary i wyższe techniki, aby systematycznie zmniejszać możliwości.

Zbyt wczesne rozpoczynanie notatek powoduje bałagan wizualny, który spowalnia pracę. Rozpoczęcie ich zbyt późno oznacza, że ​​przechowujesz za dużo w pamięci roboczej. Właściwa równowaga przychodzi wraz z praktyką.

Jak techniki mapują się na poziomy trudności

1. Łatwy: Można to rozwiązać tylko w przypadku nagich singli, ukrytych singli i podstawowego skanowania. Notatki nie są potrzebne.
2. Średni: Wymaga ukrytych singli i dyscypliny skanowania. Notatki stają się przydatne pod koniec.
3. Twardy: Wymagane są nagie pary i systematyczna eliminacja kandydatów. Notes are essential throughout.
4. Diaboliczny: Wymaga zaawansowanych technik, takich jak X-Wings, Swordfish i wymuszające łańcuchy. Notatki są obowiązkowe od pierwszego ruchu.